Eserine uzun uzun bakıyor gözden geçiriyor ancak onu rahatsız eden şeyin ne olduğunu bulamıyordu. Yerinden hızla kalktı kapının önündeki kolona eserini astı bir iki adım uzaklaştı, yüzü ciddi bir hal aldı göz bebekleri büyüdü ve beklemeye başladı. Bu sorun ciddiyetini o kadar hissettiriyordu ki hiç birimiz ses çıkarmıyor yalnızca ona bu sessizlik ile eşlik ediyorduk.
Sonunda döndü
-Buldum! dedi.
Yaptığı o muhteşem saatin saniye çubuğu belli bir yerde takılıyor ve ilerlemeyi yavaşlatıyordu.
Oldukça gösterişli ve el emeği olan bu eser kusur kabul edemezdi. Mükemmeliyetçi kişiliği onu sarıp sarmalıyor en ufak bir pürüz canını sıkıyordu.
...
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta