Bir kartanesinin yalnızlığıydı bu sessizlik
Soğuk bir gülücük üşütüyordu ruhumu
Uzaklardan gelen kırık bir gülümseme
Kalbim soğuk, sessiz heryer
Zor da olsa güneş doğardı kalbime
Bâzen bir fırtına kopardı düşlerimde
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta