Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Nice evsiz ve kimsesizleri düşündükçe, güzel de olsa huzurla seyredilemiyor kış manzaraları sıcacık odaların pencerelerinden. Kış, daha fazla acıtma insani yürekleri... tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta