Ben seni, kalbimi kırmazsın diye sevmiştim.
Bir tebessüm gibi duruyordun avuçlarımda;
Nereden bilebilirdim ki
kalbimi tuzla buz edip ellerime vereceğini…
İşte o an anladım, sevdanın acıttığını.
Bir anda sustu içimdeki bütün umutlarım…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta