SAPLANACAK YER
bir yazgı için dökülmüş çelik
hançerin ölüm borcu yok
bıçağın ucu neyi arar
bir ses ki şaşırmış
benden uzak/endişelerime yakın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




bir güzel Nail Yavuz siiri okudum tsk..ler degerli üstadim...
yüreğinizden dizelere damlayan bu içten duyguları ve bu güzel şiiri kutlarım. tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta