Kırklar Meydanı Şiiri - Cemal Şener

Çerağı yaktık,
karanlık içimizden çekildi.
Uykudan değil gafletten uyandık
Nübüvvet kandilini
Gönül kafesimizden yandırdık

Yunus gibi
Hak kapısından girdik içeriye
Asla eğri odun taşımadık
Pir Ahmet Ye Sevi'ye

Ne kilit sorduk, ne anahtar,
Eşik bildik kendimizi.
Bir lokma,
Bir can,
Bir nefesle
Gönül verdik biz bu yola

Kırklar Meydanı’nda
Ne baş vardır nede ayak,
Ne ben vardır Nede sen.
Canlar halka olur.
Gönül dergahımızda

Aşık badesinden
doya doya kandık,
Girdik bu meydana
Erenler ile pervane döndük
Dil sustu, gönül yürüdü,
Yol bizi çağırdı

Mest olur Arınırız
Candan ziyade
Her yürek bizde birer Kâbe
Aşk ile bu alemde
Döneriz pervane

Birimiz 'de kırkımız 'da birdir
Aynı sırra bağlıyız.
Eline beline, diline
ikrar verdik
Asla yolumuzdan
ayrılmayız

Bu meydanda
hüküm Hak’tır,
terazi vicdan.
Ne zulüm barındırır
Nede Düşman

Ateşimiz yanar,
yol sürer dem içinde
Cemal Cemal'e hasıl oluruz
Bir od düşer sinemize
Cemi didar içinde