Yalnız, gökyüzüne bakınca gülümsüyor
Şevket garip bir çocuk
Sanki bir yanı hep kan ağlıyor
Aradabir uzun uzun tek noktaya bakıyor
Çoğunlukla bir yere yetişircesine hızlı hızlı yürüyor
Gel otur Şevket diyor birileri
Şevket aniden bağırıyor
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta