Kırk Şiiri - Simya Nuran Aksoy Karakuş

Sonbahar esintisi geceye demlenirken
Yapraklar kırılır toprağa inerken, sessiz
Gökyüzünden inen bir sarkaçta salınırım
Usulca
Yer çekillir altımdan
Ne yerdeyim, ne gökte
Araftayım...

Bir hicretle kırk kanat açılır içimde
Kırk makamdan geçerim, kırk satırdan
Bir keskinlik ki içimi kamaştırır — ikiye ayrılırım
Işık sızar kalbin dört tarafından
Hangi satıra varsam, eksilirim geceye
Heceler eksilir dilimden

Zamanı saymaya gözüm varmaz
Bir ömrün çeyreğine yaklaşınca
Kırk yerimden ayrılırım nedensiz
Zaman mı eksilir benden?
Yoksa ben miyim eksilen?
Girdiğim dehlizlerde kaybolurum
Usumda doğmayan bir çocuk ölürken
Toprağın bağrına bırakırım, sessiz...

18-19 Mart 2026