Niye böyle kırk bohçaya yamasın
Sürmeli kirpiklerinle ceylan gibi bakarsın
İçin ayrı dışın ayrı ağlarsın
Derdin ayrı yükün ayrı saklarsın
Gönlün ayrı gözün ayrı susarsın
Günün ayrı gecen ayrı kalkarsın
Yönün ayrı yolun ayrı çıkarsın
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta