Geceler uyuyordu, ben hep uyanıktım,
Vakte yenik düşen ve solan gözlerim,
Sana olan aşkımın nöbetçisiydi,
Sabahın kızıl ışıkları şahitti sana müptela oluşuma.
Her nefeste adını solurken içimde,
Sonsuz denizler gibi derinleşti hasret,
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta