Kırık put Şiiri - Yorumlar

Mutluluk tecelli ediyor, duvarları delik deşik kerpiç evlere
Alık suratlı adamlar bize bakıyor gölgelerden dişlerini gıcırdatarak
Gözyaşı doluyor kuyulara öyle dipsiz öyle derin ne çok ağlıyor insanlar
Göğsünü parçalayan el bile insafa geldi etlerinden çekiyor tırnaklarını
Hırıltılı bir soluk bütün havayı soluyor birden tek bir nefes kalmayana dek
Artık ölüm kaçınılmaz , ama sen yaşıyorsun
Bu işkencenin izi değil sırtındaki, bir yaşamak yüküdür