Kırık Ok Şiiri - Kasım Kobakçı

Bozkırda günlerim kanlı dağ.
Matemle kuşansam boz otağ.
Yırtıp açsam yanık sinemi,
Yuğlarla kıvransa her bir sağ...
*
Hasretle yandığım döşek kor.
Sürgünde kıvranmak öyle zor.
Çıkıp gitsem ata yurduma,
Zalimlere günü etsem hor...
*
Bıçakla yarılan yüzüm kan.
Küllerle boyansam ağlar tan.
Koşup varsam yiğit eline,
Balballar dizerek versem şan...
*
Yarama basılsa acı tuz.
Döşümü dondursa kara buz.
Yıkıp geçsem sıla bendini,
Yuğlarda inletsem bir kopuz...
*
Ruhumu kemiren zehir dert.
Cenderede kalsam töre sert.
Aşıp varsam büyük obama,
Yuğlarla sırlasam nice mert...
*
Gurbette çektiğim eza çok.
Ateşte dağlansam derman yok.
Dönüp varsam öz vatanıma,
Toprağa saplasam kırık ok...