Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Çok duygulandım okurken. Özellikle 'yokluğunun kırmızısı, varlığının mavisi', çok etkiledi beni. Oysa yokluğunun mavi, varlığının kırmızı olması daha rastalanabilir durum. Bu da aşkınızı ve şiirinizi farklılaştıran unsurlardan. Teşekkürler, saygılar...
Çoğu da taşıyamadı...Kutlarım.
Yokluğunun kırmızısı,
Mavimsi varlığına
Kesin delil teşkil ederken
Ve karanlıklar,
Aydınlıkların en sadık
Şahitliğini yapıyorken halâ,
Sen bu ispat yükünü
Taşıyamazsın…*************
Ama sen şiirin hakkını veriyorsun Sevgili Baran...
Harikasın.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta