Şu hayata...
Ben her sabah şu hasretliğin gurbetinde boğuluyorum.
Herkes dört dörtlük yaşarken, ben hıçkırıklara boğuluyorum.
Adabı kalmamış sevgi denilen illetin,
Nedir bu yaşamak dediğin,meyil eğretin.
Sus pus olmuş adalet adına atılan naralar.
Kimse arayıp sormaz bu aralar,
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta