Kiralık düzen Şiiri - Hüseyin Kara 1

Diplomalar duvar süsü can bezgin
Kürsüleri işgal etmiş bir cahil
Liyakat can çekişirken be gafil
Halkın sırtından doymakta o zengin

Pazar alev alev cüzdanlar bomboş
Asgari ücretle ömür biter mi
Bu maaş kira faturaya yeter mi
Zenginin sarayda kafası sarhoş

Ev sahibi kapıda altı üstü ev
Kira dedikleri resmen bir talan
Adalet mülkünde gerisi yalan
Yutuyor gençliği bu arsızca dev

Okumuş cahiller başta taç şimdi
Makamlar parayla satılır açık
Yoksulun feryadı sokağa açık
Halkın umutları tükendi şimödi

Emekli perişan bükülmüş beli
Yılların emeği bir pula döndü
Umutlar tükendi ocaklar söndü
Savurur külünü haksızlık yeli

Okullar darphane bilimde sürgün
Parası olanın dönüyor çarkı
Kalmadı beyzadenin kuldan farkı
Hesabi sorulur elbette bir gün

Koltuk sevdasıyla kör olmuş gözler
Liyakat yok ise bu gemi batar
Yoksulun ağzına lokmalar batar
Yalana dadandı o süslü sözler

KÖRDÜĞÜM diyorki hakkını ara
Bu bozuk çarklara dur demek gerek
Alın teri döken haklı bir yürek
Merhem olacaktır bu derin yara...

Hüseyin Kara Çayeli