uzun soluklu bir masaldır
şimdi gözlerin
kış günü, yemiş vermiş dala benzer
bense bir kıraç topragım
ne ekilse yüreğime
zamanla taşa keser
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




evet az ama ne çok şey anlatıyor bilseniz
Az ama özdü yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta