Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Kınalı kuzuların destanını yazmışsınız. Beyninize, yüreğinize sağlık.
Destan yazmışsınız adeta..Yüreğiniz dert görmesin...
ŞEHİTLER ÖLMEZ VATAN BÖLÜNMEZ...kutluyorum enfes çalışmanızı tam puanla ant...
Bu güzel şiirr yorum yazmak yerine tebriklerimle tam puanımı yolluyor,-kınalı hasan-başlıklı şiirimle selamlıyorum...
Kınalı Hasan
Kınayı niye yaktığımı komutanın
Sana kendisi okusun, oğul..
Kına bir adetttir,bir gelenektir
Bilemem ne kadar süredir oğul
Sanmaki sadece boya benektir
Manası büyüktür,Töredir oğul..
Bir Milletin Millet gibi durması
Devlet kurup egemenlik sürmesi
Tarih yazan Kahramanlar vermesi
Uyduğu töreye göredir oğul
Aslını sorarsan 'kına' yapraktır
Töreyi unutmak özden kopmaktır
Bizde VATAN ölünecek topraktır
Nereye düşersen oradır oğul
Yiğit olan Vatan için can atar
Silahın kuşanıp nöbetin tutar
Analar kınaya göz yaşı katar
Ona bir teselli çaredir oğul
Hiçbir ana evladına kıyamaz
Vatan zorda ise evde koyamaz
Kınalayıp yollar (kurban) diyemez
Anaysa yüreği yaradır oğul
Koçları süsleriz kurban ederken
Kızlara yakarız gelin giderken
Seni de Vatana asker ederken
Kınayla yolladım sıradır oğul..
Bilerek boyadım SIRADIR OĞUL......
Naki Baki
Bu güzel şiire yorum yazmıyorum.Tebriklerimle tam puanımı yolluyor 'Kınalı Hasan' şiirimle selamlıyorum..
Kınalı Hasan
Kınayı niye yaktığımı komutanın
Sana kendisi okusun, oğul..
Kına bir adetttir,bir gelenektir
Bilemem ne kadar süredir oğul
Sanmaki sadece boya benektir
Manası büyüktür,Töredir oğul..
Bir Milletin Millet gibi durması
Devlet kurup egemenlik sürmesi
Tarih yazan Kahramanlar vermesi
Uyduğu töreye göredir oğul
Aslını sorarsan 'kına' yapraktır
Töreyi unutmak özden kopmaktır
Bizde VATAN ölünecek topraktır
Nereye düşersen oradır oğul
Yiğit olan Vatan için can atar
Silahın kuşanıp nöbetin tutar
Analar kınaya göz yaşı katar
Ona bir teselli çaredir oğul
Hiçbir ana evladına kıyamaz
Vatan zorda ise evde koyamaz
Kınalayıp yollar (kurban) diyemez
Anaysa yüreği yaradır oğul
Koçları süsleriz kurban ederken
Kızlara yakarız gelin giderken
Seni de Vatana asker ederken
Kınayla yolladım sıradır oğul..
Bilerek boyadım SIRADIR OĞUL......
Naki Baki
Bu güzel şiire yorum yazmıyorum.Tebriklerimle tam puanımı yolluyor 'Kınalı Hasan' şiirimle selamlıyorum..
Kınalı Hasan
Kınayı niye yaktığımı komutanın
Sana kendisi okusun, oğul..
Kına bir adetttir,bir gelenektir
Bilemem ne kadar süredir oğul
Sanmaki sadece boya benektir
Manası büyüktür,Töredir oğul..
Bir Milletin Millet gibi durması
Devlet kurup egemenlik sürmesi
Tarih yazan Kahramanlar vermesi
Uyduğu töreye göredir oğul
Aslını sorarsan 'kına' yapraktır
Töreyi unutmak özden kopmaktır
Bizde VATAN ölünecek topraktır
Nereye düşersen oradır oğul
Yiğit olan Vatan için can atar
Silahın kuşanıp nöbetin tutar
Analar kınaya göz yaşı katar
Ona bir teselli çaredir oğul
Hiçbir ana evladına kıyamaz
Vatan zorda ise evde koyamaz
Kınalayıp yollar (kurban) diyemez
Anaysa yüreği yaradır oğul
Koçları süsleriz kurban ederken
Kızlara yakarız gelin giderken
Seni de Vatana asker ederken
Kınayla yolladım sıradır oğul..
Bilerek boyadım SIRADIR OĞUL......
Naki Baki
Bu güzel şiire yorum yazmıyorum.Tebriklerimle tam puanımı yolluyor 'Kınalı Hasan' şiirimle selamlıyorum..
Kınalı Hasan
Kınayı niye yaktığımı komutanın
Sana kendisi okusun, oğul..
Kına bir adetttir,bir gelenektir
Bilemem ne kadar süredir oğul
Sanmaki sadece boya benektir
Manası büyüktür,Töredir oğul..
Bir Milletin Millet gibi durması
Devlet kurup egemenlik sürmesi
Tarih yazan Kahramanlar vermesi
Uyduğu töreye göredir oğul
Aslını sorarsan 'kına' yapraktır
Töreyi unutmak özden kopmaktır
Bizde VATAN ölünecek topraktır
Nereye düşersen oradır oğul
Yiğit olan Vatan için can atar
Silahın kuşanıp nöbetin tutar
Analar kınaya göz yaşı katar
Ona bir teselli çaredir oğul
Hiçbir ana evladına kıyamaz
Vatan zorda ise evde koyamaz
Kınalayıp yollar (kurban) diyemez
Anaysa yüreği yaradır oğul
Koçları süsleriz kurban ederken
Kızlara yakarız gelin giderken
Seni de Vatana asker ederken
Kınayla yolladım sıradır oğul..
Bilerek boyadım SIRADIR OĞUL......
Naki Baki
harikasınız
çok güzeldi yazan duyarli yüreğe selam olsun
saygılar kaleminize
Tebrikler üstad.Şiir gibi bir şiir okudum bu gün.Kalemine,yüreğine sağlık.Gelibolu da şehitlikleri çocuklarıma gezdirirken 'savaş müzesi'nde ''kınalı hasan'ı''' okudum ve dilimin döndüğünce şiirleştirmeye çalıştım.'''Kınalı hasan'' Şiir başlığıyla sayfamda,Bu muhteşem şiiri tekrar alkışlıyor ve tam puanımı yolluyorum...
Okundu.
Bu şiir ile ilgili 20 tane yorum bulunmakta