Kimsesiz koyma beni,
Yokluğunla avutma.
Binlerce kederim
Zaten sırtımda.
Talan etme,
Çiçeklenen bahçemi,
Gözlerimde,
Yok başka renk.
Korkuyu dolama boynuma
Cehennemi çatı,
Ateşi katık,
Ruhumu kaskatı koyma çukura.
Kimsesizim işte
Yokluğunla ödüyorum,
Dünyanın tüm günahlarını,
Yeryüzünün altında.
Kayıt Tarihi : 31.10.2026 20:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Kasımda yoksunluğu huzurun...
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!