Acının Anatomisi Şiiri - Düş Lem

Korkuyorum.
Kendi kendini
Kemiren iliklerimden
Boşalıyor abıhayatım.

​Ruhum
Delik deşik;
Kahredici bir idam edilişin
Resmedilişi gibiyim.

​Soyuluyor kabukları
Yaramın;
Daha derinleşerek
Kemiğe dayanıyor acısı!

​Acıyla sarmalandı bağrım,
Her gece yeni bir kâbus.
Uykusuzluktan uyanıyorum
Her sabaha.

​Söyle bana,
Biz var mıydık?
Düş Lem’im miydin?..
Şimdi bu zifiri karanlık neyin nesi?