geride kimsem var diye umudum vardı,
en kötü ihtimalle O var nasıl olsa dediğim.
yılgınlığımda çarem olur diye var bildiğim,
çaresizliğime çareydin,kimsesizliğime kimsem….
ağlamak istediğimde,
omuzuna yaslanacağım biri var derdim hep içimden,
avunurdum ……..avuturdum yalnızlığımı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok güzel yüreğinize sağlık
Başlıkta anlam kaybı var ve şiirin akışını düzenli buldum diyebilirim. başarılar
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta