defalarca “birini anlamak için, o olmak gerekir.” demiş olmama rağmen,
“ne olursun beni anla! ” diye yalvardı.
o gün, ilk defa kendimden ayrılıp,
kendimi tamamen bir kenara bırakıp,
o olmaya karar verdim.
önce yazılarımı, sonra parmaklarımı bıraktım.
kokumu, tenimi, sesimi,
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta