Gerçekler itilir hep kovuluyorlar baştan;
yüzsüzlükten değildir değerliliklerinden.
ve her defasında da vefasızlık etmezler;
kapı aralanınca bir köşede beklerler.
gölgelerin dili yok kafa karıştırırlar;
konuşsalar yıldızlar belki bulutlar ağlar.
kim yıkılır ansızın kimler ayağa kalklar,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta