Kim varki seni benim kadar sevecek.
Alnına namlu dayansada-
adını dilinden düşürmeyecek.
Her gece şehir uyur o seni düşünecek.
Sabahın ilk ışıklarıyla dama çıkıp-
avazı çıkana kadar günaydın melteeeeeeem-
burada seni özlyen biri var diye bağıra bilecek.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta