Epiktetos toprak saksı sevdi
Kırıldığında üzülmeyecekti
Diyojen’in bir tek su tası vardı
Elleriyle içmesini öğrendi
Onu da terk etti
Hiçbir kuş ve kedi açlıktan ölmedi
Karıncalara da ödül verilmedi
Ne hoş, ey güzel Tanrım, ne hoş
Magillerde sefer etmek!
Bir sahilden çözülüp gitmek
Düşünceler gibi başıboş.
Açsam rüzgara yelkenimi;
Devamını Oku
Magillerde sefer etmek!
Bir sahilden çözülüp gitmek
Düşünceler gibi başıboş.
Açsam rüzgara yelkenimi;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta