Kimse çalmıyor kapısını
evimin bu günlerde
bir ara rüzgar yaprakları sallıyor
parmaklıkları titretiyor
sonra çekip gidiyor
geriye kalan ebedi yalnızlık oluyor
O şimdi ne yapıyor
şu anda, şimdi,şimdi?
Evde mi, sokakta mı,
çalışıyor mu, uzanmış mı,
ayakta mı?
Kolunu kaldırmış olabilir,
Devamını Oku
şu anda, şimdi,şimdi?
Evde mi, sokakta mı,
çalışıyor mu, uzanmış mı,
ayakta mı?
Kolunu kaldırmış olabilir,




Bence de iyi değil beğenenler kıza yürümüş sadece...
Yeterince kötüydü...
Akıcı güzel bir şiir okudum
Duygu yüklü şiirinizi
beğeniyle okudum
şiir tadında güzel bir çalışma, rüzgar ve günün ilk ışığı çalıyorsa, yalnızlık değildir o halde,
e tabi yanlizlik zor is
az ve öz güzel bir şiir gönlünüze kaleminize sağlık saygılar
yürek sesiniz daim olsun güzeldi
Sevgili Kardeşim, değerli antoloji.com üyesi sayın: Öznur Çam,
Yalnızlıkların son bulmasını diliyorum.
Gönülden kopup gelen duygular altında güzel bir şiir kaleme almışsınız. Su gibi akıcı ve duygulu bir şiir olmuş.
Emek verdiğiniz, gönül sesiniz şiirinizi beğenerek, duygulu ve usta kaleminize saygı duyarak okudum.
Nice şiirli ve en güzel günlerde görüşmek dileklerimle, sağlık ve mutluluklar diliyorum.
Şiirinizi beğenerek, antolojime ekliyorum.
Her şey sizin ve sevdiklerinizin gönlüne göre olsun.
Sevgi ve saygılarımla.
Dr. İrfan Yılmaz. Bodrum.
Güzel dilekleriniz ve yorumunuz için teşekkürler irfan bey çok naziksiniz
Bu şiir ile ilgili 9 tane yorum bulunmakta