Ben kimim anlatayım.
Yolunu uzun zaman önce kaybetmiş yürümeyi seven gezgin.
Her gün farklı dut yiyen bülbül cinsten bir hatip.
Her kırdığı kalem kendine ait çaresiz bir hakim
Küçük köpeğin kibri
Saygı duyulması gereken bir zat
Tüm dünyaya saçılmış bir dikkat
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta