Kim kaldı ki yarınlara inanan
Bugünün değerini anlayan kim kaldı
Her birimiz bir başkent yaratmışız içimizde
Sökmüşüz yüreğimizi
Hatalarımızı yanlışlarımızla örtmüşüz
Önce sevmişiz ve istemişiz sevilmeyi
Bizi anlayan bir kendimiz kalmışız geride
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta