Engelin ne olduğunu sorar bana gece…
Karanlığıyla yüzüme çöker, nefesime değen bir soğukluk gibi.
“Kim engellidir?” der.
Ben susarım önce; çünkü anlarım ki engel, insanın adımını durduran taş değildir yalnız.
Asıl engel, insanın insanla kurduğu kirli bağda,
sözlerin arasına saklanan gölgede,
kalbin kuytu köşesinde sessizce büyüyen yaradadır.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta