Dağda akan,
Şu çoban çeşmesi,
Kim bilir,
Kaç canlıya su verir…
Gecenin karanlık koynunda,
Hangi odada,
Kim bilir,
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Vefalı bir sevgiliden bahsedilecekse bu kesinlikle Mecnun olmamalı diyorum can...Erkekler aşık olunca nedense Mecnun'a öykünür.Oysa aklını da sevdasını da ölene kadar koruyan Leyla'nındır bu hak...İmdada çağırdın mazmun hala çölde ceylan sevmekte:) kızma kızma... Şiirin beni coşturdu neylersin... Yüreğine sağlık sevgili arkadaşım...
Bazen çeşmelerde su vermez yanan ağzımıza syusun duye,..güzel bir dize.
sev.Aydin Baba.
Mecnun halinden mecnun anlar çok güzel anlatmış bu dizeler..kutlarım..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta