Kim Bilecek Ki Şiiri - Kasım Kobakçı

Dün gece kendimi sulara attım,
Kızgın topraklarda yüzüstü yattım,
Ova sıcağında serinlik tattım,
Cumburlop diyerek nehirde kaldım.
*
Yüzmeyi bilmeyen kuşlara sözüm,
Kurumuş dallarda yaşar gökyüzüm,
Nehir sularında parlıyor gözüm,
Neden ben karada duramıyorum?
*
Çamuru yüzüme sürmeyi sevdim,
Kavurucu güneş altında erdim,
Geniş bozkırlara göğsümü gerdim,
Suların sesine kulak vererek.
*
Her ne ise bizim konumuz budur,
Ağrıyan bedeni arıtan sudur,
Ruhumu titreten garip korkudur,
Birlikte bu suya atlayacağız.
*
Göğümün üstünde turnalar uçar,
Sıcak topraklarda çiçekler açar,
Gölgemi görenler uzağa kaçar,
Cumburlop dalarken yalnızım şimdi.
*
Hayatın özü de ovada yatar,
Güneş ufuklarda sessizce batar,
Suyun serinliği cana can katar,
Bu derdi çekmekle görevliyiz biz.
*
Köydeki çocuklar dereye koşar,
Cumburlop ederken engeli aşar,
Serin sularında balıklar yaşar,
Siz benim derdimi bilemezsiniz.
*
Bozkırın ortası benim vatanım,
Buz gibi ırmağa feda bu canım,
Suyun şırıltısı sızlayan yanım,
Sahi bu sevinci kim bilecek ki?