Kim veriyor; O ufacık yüreğine kara hayalleri
Kim veriyor; Masum yüzüne hüzünleri
Kim neden oluyor; kelepçeyi incecik kollarına vurmalarına
Çocuğum kim?
Senin ağızına küfür yakışmıyor
Düşlerine ayrılık varlığına acizlik yakışmıyor
Seni o güzel ellerin kalem tutmalı
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




çocuklar çiçek gibi yetişmeli renkli zevkli. güzel şey öğrenmeli.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta