Kıllanan Adam Şiiri - Müzeyyen Atvur

Müzeyyen Atvur
23

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Kıllanan Adam

Seninle daralırdı yalnızlığım
Sevincim başak olurdu
Boy atardı bulutsuz özleme.
Olmasanda yanımda,
Dalga dalga vururdum kıyılarına.
Öperdim öperdim.
Ipıslak olurdu sevgin.
Hergün biraz daha kaybolurken senle,
Hiç düşünmedim ki
Çirkin ipliklerle
Yalan ilişkileri öreceğini,
Kendini yitirişini.
Kirli yataklara uzanıp
Başımın çukuruna
Ustaca, yalancı baharını koyacağını.
Ustaca benden kopuşunu bilemedim.
Oysa ben sanmıştım ki,
Sevdamızın kozasından
Çığlık çığlığa çıkacaktık birgün.
Martıların en beyazıyla
Rüzgara dönecektik yüzümüzü.
Kaybolacaktı sesimiz deli poyrazda
Akşam sefalarının moruna bulanacaktık.
Şimdi, yüreğime kırılarak giden yoldayım.
Sana gittiğim kocaman yaşamdan geri dönüyorum.
Sen var mıydın bir zamanlar,
Bize ait zamanlar var mıydı,hatırlamaya çalışıyorum.
Çarpa çarpa kirlenen kar tanelerini,
Kırılan düşlerimi katıyorum önüme.
Uğurluyorum kış günlerimi.
Dargın yüzümle barışıyorum.
Ayçiçekleri gibiyim Güneşe dönüyorum..
Ya sen
Sen biliyorum ki
İlkel bakışlarını tavana kilitleyip,
İhanetinin efkarını koyulaştırmaktasın.
Sırtındaki diken diken yalnızlığını
Eğreti kadınına yaslayıp,
Derin derin solumaktasın karanlığı.

Müzeyyen Atvur
Kayıt Tarihi : 13.7.2010 20:18:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Müzeyyen Atvur