tanıdığım bir sözlük var, ne kadar da tanıyorum.
kendisi bir kelime ustası, kaydıraktan kaydırıyor;
bazen de güzelce sunuyor onları akşam yemeğinde.
taşıdığım bir sözlük var, ne kadar da yabancısıyım.
kendisi bir kelime işçisi, salıncakta sallandırıyor;
bazen de usulca okşuyor başlarını gece vakitlerinde.
unuttuğum bir sözlük var şimdi ellerimde, nasıl?
her bir sayfasında yabancılık çekiyorum kendimce,
yazdığım kelimelerin her birinin acısını ben çekiyorum.
yazılmış kelime olmanın mutluluğunu o sürdürüyor.
utandığım bir sözlük var şimdi ellerimde, neden?
her bir sayfasında utangaç gözlerleyim kendimce,
yazdığım kelimelerin her birinin nefretini ben çekiyorum.
yazılmış kelime olmanın mutluluğunu o sürdürüyor.
şimdi ellerimde öyle bir sözlük taşıyorum ki bu sözlük,
benzerlerini aratmıyor kendince, kendinden habersiz.
unutulmuş kelimelerin hikâyesinde kayboluyor,
kayboldukça kayboluyorum..
Seda Nur Polat
Kayıt Tarihi : 10.10.2026 13:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!