Yokluğunda öğrendim gecelerin ne kadar uzun olduğunu,
Bir insanın susarken bile nasıl haykırdığını…
Yokluğunda anladım, meğer sen sadece bir insan değilmişsin,
Benim yarım kalmış bütün cümlelerim,
Hiç bitmeyen dualarım,
Ve içimde sakladığım en güzel hayalmişsin.
YOKLUĞUNDA
Yokluğunda geceler uzadı sevgilim,
Saatler geçmek bilmedi, sabahlar doğmadı içime.
Sen gittin, ben aynı yerde kaldım,
Bir yanım hâlâ seni beklerken,
Kaderin Mühürlü Defteri
Yıldızların sönük kaldığı bir gecenin şafağında,
Adını yazıyorum ömrümün en ıssız dağına.
Ne bir rüzgar dindirir bu içimdeki yangını,
Ne de zaman siler göğsümdeki o eski sancıyı.
Biz bu yola baş koyarken, bir yeminle başladık,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!