Düştümü üstene ezer geçer gölgesi…
Bir ben, hep ben diye bağırıyor cümlesi…
Ayaklanmış puttan heykeller , bir eksik secdesi…
Her köşe başına dikilmiş taşsız, tuğlasız kibir kulesi…
Melundan başlar bu hadsiz işin icraatı…
Kaldıramadı O Yüce Emri pis fıtratı…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta