Omuzlarımın üstüne düşen yağmur değil saçların olsaydı.
Ve yanımdan hızlıca yürüyenlerin attığı bakışlar,
Tanımadık insanların değil de senin bakışların olsaydı
* * * *
Metrobüsün korkuluklarını tutan parmaklarıma değen eller,
Senin ellerin olsaydı.
Boyası kalkmış kaldırımların yanında yatan cesedimin üstüne çömelmiş ilk insan da,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta