Aynı trene binmek nasip olmadı…
Aynı kentte yaşamak…
Aynı sayfada buluşmak…
Biz, paralel iki çizgiydik,
Hiç kesişemedik !
Karşılıklı iki apartmandık…
Aynı ev olamadık.
Pencerem ayaz, senin evin sobalı…
Gece lamban hep açık,
Perdelerin kapalı !
Aramızdan bir dere geçti…
Benim adım, öbür taraf…
Köprülerim, bertaraf !
Sen, papatya bahçelerinde…
Ben, dikenler içinde…
Ben, dîni
Sen, kimyayı
Birimiz, maddeyi
Birimiz, manayı...
Anlattık... Uzlaştıramadık !
Birbirine komşu olmayan ülkeler gibiydik.
Denize kıyın vardı senin,
Yeşildin…
Yedi düvele karşı savaştım ben, fakirdim…
Göç verdim !
Değişmedik…
Dönüşmedik…
Meyve verip bölüşmedik…
Kökümüzden kesildik de
Nokta kadar kesişmedik !
Bekir Şahin 2
Kayıt Tarihi : 28.12.2022 14:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Yada "buluşamamak",
Vuslata hep uzak kalmak!
İşte aşkın, sevginin, hatta dostluğun "yabanıl hali.."
Başladığı yerde kalmak,
Bir noktaya yönelememek...
İlginç...
Olağandışı...
Ama oluyor işte...
Tebrikler şiire Bekir Bey.
Hiç kesişemedik !...''
şiirin özeti...
kaleminize, yüreğinize sağlık...
TÜM YORUMLAR (2)