Kişneyince küheylân ansızın koptu yular
Gönlümün heybesinde bir moloz taş gibiyim
Bir-bir kuleleştikçe önümdeki kuyular
Yetmiyor bu yığını anlamaya duyular
Beynimin tandırında güveçtir kafatasım
Ben bu kafatasında kaynayan aş gibiyim
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta