Benzemez burası hiçbir yere,
Nereye gidersen git, yoktur Kepos’taki sıcaklık ve neşe.
Çağırırsın dostlarını, koyarsın rakı ve meze,
Bir yandan kaptırırsın kendini müziğe.
Hemen kaynaşırsın yan masalarla,
Başlarsın muhabbete.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Muazzam bir şiir, içimdeki aşk duygularını yeniden canlandırdı. Umarım çocukluk aşkım ile Kepos Balıkevi'nde karşılaşırım...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta