Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Dilerim bir gün seni vicdanın sorgulasın
Yapa yalnız kal dünyada hiç kimsen kalmasın
Sana söyleyeceklerim işte bundan ibaret
Taşa dönmüş kalbine gelir belki merhamet..
kalemine sağlık fatoş saygılar..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta