Aynaya bakarda görmez yüzünü
Adını söyler ama bilmez özünü
Başkasının rüyasında yaşar ömrü
Kendi sözüne yabancıdır sözü.
Yürür kalabalığın izinde sessizce
Ne istediğini bilmez sorar herkese
Bir başkası gibi giyinir, güler, ağlar
Kendi gölgesinden bile kaçar
Dışarıdan dolu, içten bomboş bir kuyu
Suskunlukla örter eksik duygusu
Kim olduğunu ararken yollarda
Kaybolur kendi aynasında
Belki bir gün durup dinlerse kendini
Bulur o unutulan eski benliğini
O zaman anlarki en uzun yolculuk
İnsanın kendine yaptığıdır.
Kayıt Tarihi : 19.11.2026 00:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!