Kendine Gel. Şiiri - Ferhat Altunay

Rasulullah aşkına, nedir bu kibir sende.
Neyine güvenirsin, bu emanet bedende.
Şükretmeyi bilmezsin, aldığın her nefeste.
Nefesin bitince mi, kendine geleceksin.

Sanma ki bu hayatın, böyle sürüp gidecek.
O can, o beden seni, bir gün ele verecek.
Gelmez sandığın ölüm, bir gün sana gelecek.
Kabre girdiğinde mi kendine geleceksin.

Verilen bu varlığın bir bedeli olmalı.
Birileri mutlaka bu hesabı sormalı.
Her şeye bu dünyada hazırlıklı olmalı.
Mutlaka bir an önce kendimize gelelim.

31 /12 /2015.