Acımasız nefretler musallat olmuş, masum yürekler aciz
Nankörler türemiş, hainler çöreklenmiş bahtlarımıza.
Yalancı ümitler verilmiş aldanası, kandırmalar sudan sebep
Ve avuntularla oyalanmış niceler, saf idi bütün algıları.
İnanmalarımız, bir ümide bağlanır olmuşken çaresiz.
Özlenesi beklentiler, hadi şimdilerden içimiz kavrulurken.
Yolları beklenesi olmuş umudun adı, hasret kemirmiş içimizi.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta