Kendime Yüzlüyüm...!
Ben kendime yüzlüyüm...
Atarim icime acimi
Paylasmam karanlik odami
Acarim sevgimi herkese...
Solan yüzlere su
Kavrulan Yüreklere merhem
Ama kendime zindan olurum...
Yoksuzluga yoldas
Prangalara yadigar
Olanlara ilac
Kendime zehir kanarim...
Dedimya kendime yüzlüyüm
Volkan olurum Karli Daglara
Tufan olurum kuru topraga
Deprem olurum ne yara nede yar olmayana
Ama hep kendime olurum...
Feryada, asi ruha, sessizligime
Yüklemisim dertleri bosaltmam kimseye...
Yikmaya calissamda yüzüm tutmas kendime...
Ya prens olurum sessizlige
Ya toprak olurum...
Kabir eza yok olmus ama
Olanlara yüz olurum
Olmasada kendi yüzüme...
Kayıt Tarihi : 12.8.2002 10:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!