Hep kötülük etmişim kendime, iyilik sanarak nefsimin vesvesesinde,
Kime iyilik ettim ben, beni kim koruyacaktı o karanlık hevesinde?
Hep unutmuşum özümü, gafleti zikir bilerek,
Vah kafam! Hatırladığımı sanmışım, ya beni kim hatırlayacaktı?
Bir kere olsun kusur aramamışım kendi nefsimde,
Kendimi masum sanmışım, beni kim arındıracaktı o perdeyle gözümde?
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta