Rüzgara bıraktım kendimi
Savrulurken uçmayı öğrendim.
Suya serdim bedenimi
Sürüklenirken yüzüverdim.
Yağmurda suladım cismimi
Islansam da yürüyüverdim.
Kendime derdim her halimi
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Şiir boyunca tekrarlanan tezlik fiilleri şairin ruhundaki yenilik ve heyecanın nakaratları olmuş
Heyecan ve merak var oluşumuzu daima diri tutar
Olumsuzluğu olumluya evrilte bilenlere ne mutlu.
Böyle bir mücadele kıskanılmaz mı, kıskandım işte.
Keşke bizde de o maharet olsa.
Bizim yörede "kendi söküğünü kendisi dikmek" diye bir söz vardır. acısıyla, tatlısıyla ele muhtaç olmadan derdinle başa çıkmak büyük bir meziyettir. tebrik ederim.
Başkadır insanın, "kendi..."
Ne ihanet
Ne takaza
Ne de alınmak, durduk yere..
"Bir tava aşım, ağrısız başım..."
O kadar...
Tebrikler Hülya Hanım.
Şiirinizi beğeniyle okudum.
Derdinizin çilenizin üstünü çizdiğiniz, mutluluğun neşenin de altını çizdiğiniz nice güzel günler dilerim.
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta