KENDİME
Sana gelince içimdeki yollar
Birden sessizliğe vardı.
Omzumdaki yorgunluk
Gözlerine değince dağıldı.
Adını anınca içimde
Yerinden oynayan taşlar sustu.
İçime attığım ne varsa
Sesinin yanında hafifledi.
Yanında uzaklık kalmadı,
Sesin içimdeki sessizliği böldü.
Nereye vardığımı bilmeden yürürken
Yollar sana doğru döküldü.
Hangi yöne dönsem
İçimde sana uzanan bir iz var.
Sana vardığım yerde
Kendime çıkan yol var.
YÜCEL ÖZKÜ
13 Eylül 2026/10:02
Kayıt Tarihi : 13.09.2026 10:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!