Hayat ne kadar çabalasa da
Önemsiz bir dekor varlığım
Kaybolmuş gezinirim deliler gibi
Ne dünyaya evim derim
Ne evimi bilirim
Geç de olsa fark ettim
Ben kendimde değilim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sade
Veciz
Kisa anlamli dusunduurucu bu insanla sohbet cidden hoş olur diye dusundum o kanatteyimki daha muhtesem şiirleriyle karsilasacagim eminim dolasacagim izninizle selamlar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta