İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Her çiçek kendi rengini dener. Her insan kendi düşünü... Döşünü doğaya gererek dünyayı sarar sarmalar sevgisiyle, eğer sevgisi kalmışsa. Görüyoruz ki, insan nefretiyle doğayı sarıyor. Ve kıyameti çekiyor alalacele. Keşke bütün yeryüzü sizin şiirinizdeki kadar güzel olsaydı.
Kutluyorum tam puanımla güzel bir şiirdi, tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta