Bir sabah, tanımadığım bir gülüşle uyandım.
Ayna kırılmış, yüzümdeki çatlaklar gözlerime sığmaz olmuş.
Kimdim ben?
Adımı unuttum, ya da hiç bilmiyordum.
Odamda asılı bir takvim vardı,
Ama tarihler hep aynı: geçmiş.
Geçmeyen geçmiş, bir zincir gibi bağlı boynuma.
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta